रक्सौल, पूर्वी चम्पारण।
जीवनमा असलपन मानिसको सबैभन्दा ठूलो सम्पत्ति हो। तर जब असलपनसँग अभिमान मिसिन्छ, त्यही गुण विस्तारै कमजोरीमा परिणत हुन थाल्छ। त्यसैले केवल असल बन्नु मात्र पर्याप्त हुँदैन, आफ्नो असलपनप्रति पनि विनम्र रहन आवश्यक हुन्छ।
लायन्स क्लब इन्टरनेसनल डिस्ट्रिक्ट ३२२ ई, जोन–४१ का जोनल चेयरपर्सन तथा डिस्ट्रिक्ट चेयरपर्सन, साथै भारत विकास परिषद् रक्सौलका सेवा संयोजक, मिडिया प्रभारी एवं समाजसेवी बिमल सर्राफले यस्ता विचार व्यक्त गरेका हुन्। उनका अनुसार जो व्यक्ति असल बन्नुभन्दा असल कहलिन मात्र चाहन्छ, उसले वास्तवमा आफैंलाई धोका दिइरहेको हुन्छ। त्यस्तै, थोरै राम्रो काम गरेर त्यसैको घमण्ड गर्ने व्यक्तिले पनि आफ्नै लागि समस्या निम्त्याउने गर्दछ।
सर्राफले मानिसले जीवनका हरेक क्षेत्रमा अझ राम्रो बन्न निरन्तर प्रयास गर्नुपर्ने, तर आफ्नो उपलब्धि र असलपनको अहंकार गर्नु नहुने बताए। उनका अनुसार घमण्डले मानिसको व्यवहारमा अरूलाई आफूभन्दा सानो ठान्ने, अपमान गर्ने र तिरस्कार गर्ने प्रवृत्ति विकास गराउँछ। परिणामस्वरूप सम्बन्धमा दूरी, समाजमा तनाव र मनमा द्वेष बढ्दै जान्छ।
उनले मनलाई विशाल सरोवरसँग तुलना गर्दै इच्छा, भावना र विचारलाई त्यसका छालका रूपमा व्याख्या गरे। यदि यी प्रवृत्तिलाई सकारात्मक दिशा र उद्देश्यसँग जोड्न सकियो भने मानिसले आफ्नो सोच र व्यवहारमाथि नियन्त्रण कायम गर्न सक्छ। तर मन अहंकार, ईर्ष्या र नकारात्मकताले भरिँदा जीवनको शान्ति विस्तारै हराउँदै जान्छ।
सर्राफका अनुसार मनको अशान्तिको मुख्य कारण आफ्ना कमजोरी र वास्तविक क्षमतालाई पहिचान गर्न नसक्नु हो। त्यसैले अभिमानको सट्टा स्वाभिमान, कर्मठता र विनम्रतालाई जीवनको आधार बनाउनुपर्छ। स्वाभिमानले आत्मविश्वास दिन्छ, कर्मठताले निरन्तर अगाडि बढ्न प्रेरित गर्छ भने विनम्रताले अरूको सम्मान गर्न सिकाउँछ।
उनले भने, “जुन दिन मानिसले आफ्ना भावना र प्रवृत्तिलाई बुझ्न सिक्छ, त्यही दिनदेखि उसको जीवनको दिशा स्पष्ट हुन थाल्छ। उसले अरूसँग तुलना र प्रतिस्पर्धा गर्नुको सट्टा आफ्नै लक्ष्यमा केन्द्रित भएर अघि बढ्न थाल्छ।”
सर्राफले साँचो महानता अरूलाई सानो देखाउनुमा नभई आफूलाई अझ राम्रो बनाउँदै लैजानुमा रहेको बताए। उनका अनुसार मानिस जति विनम्र हुन्छ, उसको व्यक्तित्वको वास्तविक उचाइ त्यति नै बढ्दै जान्छ।
