रक्सौल, पूर्वी चम्पारण
मानव जीवन भावनाले भरिपूर्ण छ। प्रेम, घृणा, सफलता, असफलता, खुसी, दुःख, ईर्ष्या र जलनजस्ता भावनाले हाम्रो व्यवहार र सम्बन्धलाई प्रत्यक्ष रूपमा प्रभावित गर्छन्। तर आजको बदलिँदो समाजमा एउटा प्रश्न बारम्बार उठ्ने गरेको छ—हामी अरूको खुसीमा खुसी हुनुभन्दा उनीहरूको सफलताबाट किन विचलित हुन थालेका छौँ?
उक्त विचार लायन्स क्लब इन्टरनेसनल डिस्ट्रिक्ट ३२२ ई (जोन–४१, सत्र २०२६–२७) का जोन चेयरपर्सन तथा डिस्ट्रिक्ट चेयरपर्सन एवं भारत विकास परिषद्, रक्सौलका सेवा संयोजक तथा सञ्चार प्रभारी, सामाजिक अभियन्ता बिमल सर्राफले सञ्चारकर्मीसँग साझा गर्नुभएको हो।
आज सामाजिक सञ्जाल र देखावटी जीवनशैलीको समयमा मानिसले आफ्नो जीवनलाई अरूसँग बढी तुलना गर्न थालेको छ। कसैको प्रगति देखेर प्रेरणा लिनुको सट्टा मनमा ईर्ष्या उत्पन्न हुनु सामान्य बन्दै गएको छ। कसैसँग राम्रो घर, राम्रो जागिर, बढी धन वा सम्मान छ भने हामी आफ्ना उपलब्धिलाई नै कम ठान्न थाल्छौँ। यही तुलना बिस्तारै जलन र नकारात्मक सोचको कारण बन्न पुग्छ।
सफलता हरेक व्यक्तिका लागि आफ्नै हुन्छ। कसैका लागि राम्रो जागिर सफलता हो भने कसैका लागि परिवारको खुसी नै सबैभन्दा ठूलो उपलब्धि हुन सक्छ। कसैका लागि धन महत्त्वपूर्ण हुन्छ भने कसैका लागि सम्मान, आत्मसन्तुष्टि र मानसिक शान्ति महत्त्वपूर्ण हुन्छ। त्यसैले अरूको सफलता देखेर आफूलाई असफल ठान्नु उचित हुँदैन। हामीले बुझ्नुपर्छ कि हरेक व्यक्तिको परिस्थिति, संघर्ष र जीवनयात्रा फरक हुन्छ।
त्यसैगरी, असफलता पनि जीवनको अन्त्य होइन, बरु सिक्ने अवसर हो। असफलताले हामीलाई आफ्ना गल्ती पहिचान गरी अझ राम्रो ढङ्गले अघि बढ्ने अवसर दिन्छ। असफलताबाट सिक्ने व्यक्तिले नै भविष्यमा ठूलो सफलताको बलियो आधार निर्माण गर्न सक्छ।
आज समाजमा प्रेम र घृणाबीचको दूरी पनि घट्दै गएको देखिन्छ। सानो कुरामा सम्बन्ध टुट्ने र वर्षौँदेखिको आत्मीयता क्षणभरमै समाप्त हुने अवस्था सिर्जना भइरहेको छ। यसको प्रमुख कारण अहंकार, गलतफहमी र संवादको कमी हो। हामी अरूलाई बुझ्नुभन्दा पहिले नै उनीहरूका बारेमा धारणा बनाउने गर्छौँ।
हामीले सम्झनुपर्छ—प्रेम केवल शब्द होइन, व्यवहार हो। सम्मान मागेर होइन, अरूलाई सम्मान गर्ने संस्कारबाट प्राप्त हुन्छ। यदि हामी अरूको सफलताबाट ईर्ष्या गर्नुको सट्टा त्यसबाट प्रेरणा लिने, असफलताबाट निराश हुनुको सट्टा त्यसबाट सिक्ने र घृणाको स्थानमा संवादलाई प्राथमिकता दिने हो भने समाज अझ सुन्दर, शान्त र आत्मीय बन्न सक्छ।
जीवन निकै छोटो छ। यसमा अरूलाई पछाडि तान्न, उनीहरूको खुसीप्रति जल्न र मनमा घृणा पाल्नका लागि समय खर्च गर्नु हुँदैन। हामीले आफ्नो ऊर्जा अरूसँग प्रतिस्पर्धा गर्नमा होइन, आफूलाई अझ राम्रो बनाउनमा लगाउनुपर्छ।
कसैको सफलता हाम्रो हार होइन र कसैको खुसी हाम्रो कमी होइन। वास्तविक सफलता त्यतिबेला हो, जब हामी स्वयं अघि बढ्दै अरूलाई पनि अघि बढेको देखेर खुसी हुन सक्छौँ।
आजको समाजलाई ईर्ष्या होइन, प्रेरणा चाहिएको छ; घृणा होइन, प्रेम चाहिएको छ; तुलना होइन, सहकार्य चाहिएको छ। किनकि जुन दिन हामी अरूको सफलतामा पनि आफ्नो खुसी खोज्न सिक्नेछौँ, त्यही दिन समाजमा सम्बन्धको सुन्दरता र जीवनको वास्तविक खुसी पुनः फर्किनेछ।
